Η πληγη που δεν κλεινει

Ποσο μια ημερομηνια μπορει να σε σημαδεψει για παντα.

Ολα ηταν ετοιμα για τα γενεθλια του Νικου.η Ειρηνη ειχε στολισει ολο το σπιτι,ειχε μαγειρεψει και περιμενε πολυ κοσμο στο σπιτι.

Μεσα της ομως ποναγε γιατι σημερα εμπαινε στο χειρουργειο ο μπαμπας της.Δεν μπορουσε να παει ομως γιατι απαγορευοταν.

Την προηγουμενη ημερα ηταν εκει,εδωσε αιμα για το χειρουργειο,τον αγκαλιασε και του ειπε οτι μολις βγει απο το νοσοκομειο θα φανε ολοι μαζι το αγαπημενο του φαγητο.

Μετα απο τα πολλα τηλεφωνηματα και εφοσον ολα κυλουσαν καλα με το χειρουργειο η Ειρηνη επεσε να κοιμηθει γιατι το απογευμα ειχαν το γλεντι.

Ξαφνικα ξυπνησε και φωναξε στον Νικο οτι ο μπαμπας της πεθανε,τον ειδε σε οραμα να της χαιδευει τα μαλλια και να της χαμογελα.Ηταν τοσο ομορφος.

Αμεσως πηρε τηλεφωνο να δει τι εχει γινει.Στην αλλη γραμμη με τρεμαμενη φωνη της ανακοινωνουν οτι ο μπαμπας της πεθανε,δεν αντεξε στο χειρουργειο.

Η Ειρηνη δεν αντεξε,πεθανε οτι αγαπουσε πιο πολυ.Ο ανθρωπος που οταν ηταν 6 μηνων την ειχε παρει στην αγκαλια του και την μεγαλωνε με αγαπη.Ο ανθρωπος που η Ειρηνη ειχε μαθει να λεει μπαμπα,εναν μπαμπα που δεν της ανηκε βιολογικα.

Περναγαν ολα σαν ταινια......

τα ταξιδια που πηγαιναν και της μαθαινε μαθηματικα και να διαβαζει,ενω ηταν μολις 4 χρονων η Ειρηνη.

Τις εξοδους που κανανε και την πηγαινε παντου γιατι παντα καμαρωνε ο μπαμπας της για  εκεινη.

Παντα ηταν εκει για την μονακριβη κορη του,οταν αρρωσταινε,οταν ποναγε,οταν ηθελε να παιξουν,οταν ηθελε να δουν μαζι αγκαλια καραγκιοζη,οταν τον ετρεχε συνεχεια στα λουνα παρκ.Παντα εκει για το παιδι πυ δεν του ανηκε βιολογικα.

Ενα παιδι που το εκανε κακομαθημενο αλαλ ταυτοχρονα της μαθαινε να εχει αρχες,να αγαπαει τον κοσμο,να μην κραταει κακιες και να σεβετε τον καθε ανθρωπο,το ειχε μαθει να τα εχει ολα και ας μην ειχαν οι γονεις της τιποτα.Ποτε δεν της ελειψε τιποτα,πανω απο ολα ομως ειχε αγαπη,κατι που ο βιολογικος πατερας της ηταν ανικανος να δωσει.

Τωρα πηγαινανε την τελευταια βολτα τους.Τον συνοδευε στην τελευταια κατοικια του,εκει που δεν θα μπορει πια να βρισκονται,που δεν θα γελανε πια μαζι,δεν θα παιζουν.

24/10 μια ημερομηνια που ποτε δεν θα μπορεσει να ξεχασει η Ειρηνη,γιατι ενας ξενος ανθρωπος της προσφερε αυτα που δεν μπορεσε να δωσει καποιος αλλος.

Πατερας ειναι αυτος που μεγαλωνει ενα παιδι και οχι αυτος που το κανει.............

Το τελος και μια καινουργια αρχη

Η Ειρηνη και ο Νικος μετα απο πολλα χρονια γαμου και πολλα χρονια σχεσης ηταν τελικα στο τελος τους.
Πως θα εβρισκε την δυναμη η Ειρηνη να του ζητησει διαζυγιο,πως θα μπορουσε μονη της να ξαναξεκινησει την ζωη της απο το μηδεν?
Ολο το βραδυ σεκφτοταν τι ειναι αυτο που θα την κρατησει και τι την ενωνει,σκεφτκε τα υπερ και τα κατα.Δυστυχως ειχε πολλα κατα ο γαμος αυτος,τις απιστιες του Νικου,το ξυλο του πεθερου προς την Ειρηνη,τα ασχημα λογια που ελεγαν προς εκεινη.
Προσπαθειες,προσπαθειες.......
Οχι δεν γινοταν αλλιως,επρεπε να φυγει μακρια.
Ζητησε απο τον Νικο διαζυγιο,εκεινος γελασε και της ειπε να φυγει αλλα δεν θα παρει τιποτα,μονο τα ρουχα της.Μα πως θα γινει αυτο σκεφτηκε η Ειρηνη,ολα ειναι δικα μου,ολα ειναι πληρωμενα απο μενα.Δεν τον ενδιεφερε ομως.Προσπαθησε με αυτο τον τροπο να την κρατησει.
Μεσα σε 15 ημερες ειχαν ηδη υπογραψει και η Ειρηνη μαζευε τα ρουχα της,ηταν η ωρα που θα ξεκινουσε το μακρυ ταξιδι μονη της.
Ενα ταξιδι απο το μηδεν........

Το ημερολογιο της ψυχης μου

Μια ημερα οπως οι αλλες......
ετσι νομιζε η Ειρηνη,αλλα οχι δεν ηταν τελικα συνηθισμενη μερα.
Πονουσε η μητερα της,εκλαιγε....και η Ειρηνη ανημπορη απλα την κοιταγε.
Την ετριψε,την φροντισε και την εβαλε να κοιμηθει,οπως βαζει μια μητερα το παιδι της...οπως τοσα χρονια εκανε και η Ελενα στην Ειρηνη.
Καθισε στον καναπε η Ειρηνη και προσπαθησε να ηρεμησει,δεν μπορουσε ομως,προσπαθησε να κοιμηθει...οχι ηταν αδυνατο.
Αρχισε να κλαιει με ενα βουβο κλαμα για να μην την ακουσει η μητερα της,ποναγε πολυ,η καρδια της,η ψυχη της.Ποτε θα τελειωνε ολο αυτο?Ποτε επιτελους θα μπορεσουν να χαμογελασουν?
Ενα μεγαλο γιατι ολα αυτα τριγυρναγαν στο μυαλο της Ειρηνης,δεν μπορουσε να βρει την λυση,δεν μπορει να κανει την μητερα της να χαμογελασει,δεν μπορει να κανει τιποτα.
Η Ελενα εχει περασει τοσα πολλα στην ζωη της,γιατι να τα περναει ολα αυτα?Δεν της αξιζει..........


Πονος........και μονο πονος

Θα περασει ομως και αυτο οπως περασαν τοσα πολλα απο την ζωη των 2 γυναικων.
Δυο γυναικες που οι ζωες τους μοιαζουν τοσο πολυ.